Odejście szefa Nvidii: co zmieni się w świecie sztucznej inteligencji

Jensen Huang przestał kierować Nvidią, a akcje spółki w początkowych notowaniach potaniały o 13%. Firma jest drugą najcenniejszą na świecie i produkuje chipy, bez których nie da się trenować ani uruchamiać modeli takich jak ChatGPT czy Claude. Pytanie brzmi, czy cały rynek AI poradzi sobie bez człowieka, który spinał go w całość.

Układy to nie wszystko

Nvidia projektuje i sprzedaje zaawansowane procesory graficzne (GPU), na których opiera się dzisiejsza sztuczna inteligencja. Nie jest jednak jedyną firmą, która to potrafi. Microsoft, Meta i Google pracują nad własnymi układami, a niektóre, na przykład procesory tensorowe Google’a, wydają się równie dobre, a do pewnych zadań nawet lepsze.

O wyjątkowej pozycji Nvidii decyduje więc sieć powiązań, którą w dużej mierze budował sam Huang. W 2025 roku spotykał się z przywódcami państw, między innymi z Mohammedem bin Salmanem, Keirem Starmerem i Emmanuelem Macronem. Przekonywał ich, że trzeba rozwijać „suwerenną AI” opartą na jego produktach. Po takich rozmowach pojawiały się zapowiedzi dostaw rzadkich chipów. Szczegóły były jednak mało przejrzyste: Korei Południowej obiecano podobno 260 tysięcy zaawansowanych układów, ale nie wiadomo, kiedy trafią do odbiorcy, kto za nie zapłaci i na jakich warunkach.

„Bank centralny AI”

Nvidia finansuje też własnych klientów. Wspiera tzw. neochmury, czyli firmy kupujące jej chipy, instalujące je w centrach danych i wynajmujące największym graczom AI. Dzięki temu podtrzymuje popyt, a ryzyko związane z budową centrów danych nie obciąża jej bilansu. Inwestuje także w startupy, które mogą zostać przyszłymi odbiorcami, i oferuje ogromne kwoty firmom takim jak OpenAI, by te kupowały za nie jej układy. Chodzi o setki miliardów dolarów, które krążą w wąskim gronie podmiotów. Stąd przydomek „bank centralny AI”.

Drugim filarem jest współpraca z tajwańskim TSMC, które produkuje zdecydowaną większość chipów AI i nie ma realnej konkurencji. Wytwarzanie takich układów to jeden z najdroższych i najtrudniejszych procesów przemysłowych: linie o szerokości nanometrów wypala się światłem w zakresie skrajnego ultrafioletu. Nawet TSMC osiąga przy najnowszych chipach około 60% uzysku, więc 40% układów ma wady. Z firmą tą Nvidia współpracuje od dekad. Według branżowej anegdoty Huang napisał do szefa TSMC list z przedstawieniem się już w 1997 roku.

Nieprzejrzysty system

Trudno ocenić, czy po zmianie na szczycie wszystko pozostanie takie samo, bo relacje Nvidii są mocno zasłonięte. Śledczy badający łańcuch dostaw trafiają na tajne kontrakty i poplątane dokumenty eksportowe. Wiadomo, że na chipy czeka wieloletnia kolejka, ale nie wiadomo, kto w niej stoi, w jakiej kolejności i ile układów już wysłano.

Pokazała to sprawa singapurskiej spółki Megaspeed, która zdobywała duże ilości GPU, gdy inni mieli z tym kłopot. Układy wartości około 7,5 mld dolarów miały zostać przemycone do Chin. Nowe kierownictwo mogłoby wprowadzić więcej przejrzystości, ale to oznaczałoby też, że na jaw wyjdą skomplikowane struktury zadłużenia i nieformalne ustalenia.

Co to oznacza w praktyce

Polska nie produkuje takich chipów, ale korzysta z usług, które na nich działają: od chatbotów po narzędzia w firmach. Ewentualne perturbacje w Nvidii mogłyby więc w dłuższej perspektywie wpłynąć na tempo rozwoju i ceny usług AI. Mogą też przełożyć się na notowania spółek technologicznych, które znajdują się w portfelach wielu funduszy inwestycyjnych. Na razie to jednak scenariusze, bo nie wiadomo, jak zachowają się partnerzy Nvidii.

Spór o przejrzystość chipowych kontraktów dotyczy także Europy. Państwa UE również szukają dostępu do mocy obliczeniowej, a umowy typu „suwerenna AI” były negocjowane na najwyższym szczeblu. Czy ten model przetrwie bez swojego głównego orędownika, okaże się dopiero w najbliższych miesiącach.

Źródło: The Guardian – „Jensen Huang built an AI kingdom. Now he’s gone, will Nvidia’s ramparts be breached?”